در هر محیط کاری افرادی با رفتار ناشایست یافت می شود، این شمایید که باید بر عکس العملتان در مقابل این اشخاص کنترل داشته باشید تا در آینده بهتر بتوانید از پس برخوردهای دیگر برآیید. 
آیا مشکلات شما با همکارتان بر زندگی شخصی تان تاثیر گذاشته است؟ آیا رییس یا کارمندتان، شما را عصبی و مضطرب می کند؟
خیلی از مردم بارها تجربه برخورد منفی، غیرقابل تحمل و آزاردهنده ای را با همکار، کارمند یا رییسشان تجربه کرده اند. یکی از عوامل ضروری دستیابی به موفقیت، یادگرفتن برخورد با همه نوع افراد در محیط کار است.
انتشارات وارنر کتابی به نام : "کار کردن با تو مرا می کشد - خود را از موقعیت های احساسی در محیط کار آزاد کنید" نوشته کاترین کراولی و کتی الستر را در سال 2006 منتشر کرده است. در این کتاب توصیه هایی برای شناخت مشکلات با همکاران و راهکارهایی برای کنار آمدن حرفه ای و تاثیر گذار با آنها ارائه شده است.
طبق گفته این کتاب، اولین مرحله شناخت وجود مشکل است، بعد از آن شما یاد می گیرید چطور عکس العمل های خود را مدیریت کنید. در این کتاب کسی که در یک موقعیت احساسی و پریشان گیر می کند، در دام افتاده نامیده می شود. عکس العمل منفی چنین شخصی نسبت به همکارش می تواند فیزیکی روانی یا احساسی باشد.
برای مثال زمانی که رییس شخص را برای بررسی و رسیدگی به کار فرامیخواند، عکس العمل های فیزیکی شخص به صورت حالت تهوع، درد در شانه ها یا دل پیچه بروز می یابد. نشانه های احساسی می تواند به صورت دست پاچه شدن، بی طاقتی یا خستگی در زمانی که شما با یک همکار یا مشتری خاص هستید، بروز کند. اگر شما همواره در خیال یافتن راهی برای انتقام از یک همکار متقلب هستید، این یک نشانه روانی است.
مشکل اینجاست که ما غالباً نسبت به این علایم بی تفاوت می شویم و حتی آنها را نرمال و طبیعی می دانیم. نادیده گرفتن این علایم بر احساسات و وضعیت فیزیکی و موفقیت شغلی شما، تاثیر منفی می گذارد. اگر شما قادر به تشخیص احساسات خود هستید، می توانید کنترل کردن آنها را نیز یاد بگیرید.
رهایی فیزیکی: اولین مرحله رسیدن به آرامش فیزیکی است. برای از بین بردن این وضعیت برای چند دقیقه محل کار خود را ترک کنید، برای از بین رفتن عصبانیت پیاده روی کنید یا نفس عمیق بکشید. درباره چیزی که شما را شاد می کند، فکر کنید. برای اینکه بتوانید وضعیت خود را به وضوح ببینید، باید انرژی منفی خود را آزاد کنید.
رهایی روانی : در این مرحله شما باید معقولانه به شرایط نگاه کنید و به یک دورنمای تازه برسید. از خود این پنج سئوال را بپرسید: 1.اینجا چه اتفاقی افتاده است؟ 2.واقعیت در این ماجرا چیست؟ 3.نقش آنها چیست؟ 4.نفش من چیست؟ 5.گزینه های من برای انتخاب چیست؟
وقتی که شما واقعیتهای موجود را کنار هم بچینید، دید شفاف تری خواهید داشت و در نتیجه اقدام مناسب تری خواهید کرد.
مثال: هلن که مدیر فروش داخلی در یک شرکت است، کارمندی داشت که پی در پی سئوال می کرد و پاسخ های مفصل می خواست. هلن که از این وضعیت آزار می دید، غالباً سئوالهای او را نادیده می گرفت. وقتی آن زن به رییس هلن گفت که هلن سئوالاتش را پاسخ نمی دهد، هلن متوجه شد که استراتژی و رفتارش نتیجه عکس داده است. هلن نگاه دقیق تری به شرایط و عکس العملهایش انداخت و حالا برخورد بهتری را لحاظ کرده است و سئوالات آن کارمند نیز کمتر شده است.
رهایی با استفاده از سخن گفتن: شما برای حمایت از خود نیاز دارید از طریق پیدا کردن کلمات مناسب و یا گاهی سکوت، خود را از این دام رها کنید. ممکن است احساسات خود را برای کارمندی که باعث ناراحتی شما شده بازگو کنید یا در یک جمع درباره خودتان صحبت کنید. شما باید راهی برای ارتباط بیابید پس به مقصر دانستن دیگری بسنده نکنید و از قرار دادن او در موقعیت تدافعی خودداری کنید. ارتباط و گفتگو راه مناسبی است.
رهایی با استفاده از ابزار فراهم شده در محیط کار
این مهم است که شما بوسیله منابعی که از طریق شرکت برای شما فراهم آورده شده، از خودتان دفاع کنید. یک ابزار شغلی، هر روش استاندارد یا سند نوشته شده ایست که در قراردادهای شرکت ذکر شده باشد. برای مثال اگر برخوردی بین شما و یک همکار پیش آمد، اطمینان حاصل کنید که تمام واقعه و راه حل ها مستند جمع آوری شده باشند. در بین شرح وظایف و معیارهای اجرای کار، به دنبال ابزاری باشید که بتواند شما را در آینده حمایت کند تا دچار مشکل شغلی نشوید.
در پایان باید گفت که در هر محیط کاری افرادی با رفتار ناشایست یافت می شود، این شمایید که باید بر عکس العملتان در مقابل این اشخاص کنترل داشته باشید تا در آینده بهتر بتوانید از پس برخوردهای دیگر برآیید.
msn.com
© کپی رایت توسط سایت آموزش و پرورش شهرستان محلات کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مقالات فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است.
پ
